(bedrijfs)reportages, evenementen, fotoshoots, portretfotografie, webdesign

Archief voor augustus, 2011

STUDIO56-WELKOM OP MIJN SITE


Fotografie: Een plaatje zit in je hoofd, niet in je camera….______________________

..ZONDAG….
wat denk je hangt er regen in de lucht
de wind doet wel een beetje gek
ach ja en wat dan nog
we trekken onze wandelschoenen aan
zien wel wat het wordt ……

©Merel

______________________

“De kleine vos kan verward worden met de grote vos, die echter flink groter is…….Voor meer info over  de Kleine Vos, zie het log”VISITE”……..

______________________

Leuk dat je  komt kijken wie er achter STUDIO 56 zit. Ik ben Agnès,een amateurfotografe in Drenthe. Studio 56 is mijn fotosite.Na nogal wat jaren gefotografeerd te hebben met een analoge camera(Een Rolleiflex) Sinds april 2007 fotografeer ik met een digitale spiegelreflex(Canon EOS 450D) waarbij er weer voldoende mogelijkheden waren om mezelf verder te ontplooien Ik vind het leuk om met fotograferen mijn grenzen steeds verder te verleggen. Mooier, beter, spannender, hoewel ik me heel goed realiseer dat ik mijn mooiste foto nooit zal maken….Ik concentrentreer me het meest op natuurfotografie, maar er zijn meer onderwerpen. Die vind je op alfabetische volgorde bovenaan de pagina. Ook hou ik me bezig met fotobewerking, fotomontage.

Aangezien ik hier ook bestellingen krijg van foto’s, heb ik een FOTOSHOP opgezet. Die kun je ook vinden bovenaan de pagina.Alle foto’s worden digitaal aangeleverd. Vermeld het formaat en de vorm(poster, ansichtkaart o.i.d)waarin je de foto wilt ontvangen.

Sinds een aantal jaren probeer ik visueel aantrekkelijke concepten te ontwerpen en uit te werken. Telkens daag ik mezelf uit om nog beter te worden in beeldbewerking, wat past bij een echte autodidact. Daarbij zet ik plezier altijd op de eerste plaats. Voor opdrachten, samenwerking of gebruik van 1 van de huidige werken, neem gerust contact met mij op .

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


Mijn site begin ik altijd met een eigen banner. De meest recente zet ik bovenaan de pagina. Daaronder staan de meest recente foto’s. Ik probeer elke dag een nieuwe te plaatsen.

Onderaan de pagina vind je nog meer informatie. Mijn avatar…de meest recente reacties. Berichten op datum. Het laatste onderwerp. Een “onderwerpenwolk” in alfabetische volgorde. De meest bekeken logs en de statistieken.

Alle publicaties op deze website vallen onder het auteursrecht en mogen alleen na schriftelijke toestemming overgenomen worden.

 
____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

GEWAARDEERD OP NATIONAL GEOGRAPHIC:

Recente banners:


STUDIO56-Koeien zonder oormerk op de monumentenlijst


Op de foto een koe in het landschap. Een mooi gezicht vind ik dat altijd. Maar ook deze koe heeft “Oorbellen”. Waarom hebben koeien oormerken…..

Oormerken zijn eigenlijk het paspoort van de koe.De merken heten officieel koekaarten. Hierin staat wanneer en waar ze geboren is, wie haar ouders zijn en welke boer haar baas is.

Omdat een koe geen broekzak heeft, zit het paspoort in de vorm van een geel plastic kaartje in haar oor: een oormerk. Op het oormerk staat het ‘paspoortnummer’ en in de computer van de boer staan alle gegevens van de koe. Voor de zekerheid heeft ze twee oormerken. Want als ze er eentje verliest, heeft ze er altijd nog 1 over .De oormerken zijn heel belangrijk. Als de koe een ziekte heeft, kan haar hele familie gevonden worden.

Ieder rund in Nederland is verplicht om de “oorbellen” te dragen, of het nu een melkkoe, een kalf of een stier is, zodat de boer, de mensen van de keuringsdiensten of – op het laatst – de slachterij het dier beter kan herkennen en controleren. Vakmensen noemen dat l&R, identificatie en registratie. Er zijn ook plannen om andere dieren op de boerderij zo’n electronisch paspoort te geven.

Il Semble bien Seul à tout bout de Champ ,
Au Coeur des Verts , Un Corps blanc Brun ,
Où sont ses pairs , au Fil du Temps ,
A la Lumière , ils ne sont pas Vains .
NéO~

Koeien zonder oormerken en met hoorns zijn zeldzaam geworden in Nederland en behoren tot ons agrarisch erfgoed. Er zijn nog maar enkele tientallen (melk)veehouders die al jaren weigeren de gele flappen in de oren van hun koeien te doen. Ze vinden het toebrengen van oormerken een verminking van het dier, wat onnodig is, omdat het ook anders kan.

De minister van landbouw heeft in 2009 de oormerkweigeraars een korting van 20 % opgelegd omdat ze de oormerken in een doos bewaren en niet in de oren van de koeien hebben. Het landbouwbeleid is zo veranderd dat alle boeren in de EU een inkomensondersteuning krijgen als compensatie voor de gedaalde melkprijs.

De minister verschuilt zich achter de Brusselse regelgeving en bureaucratie en zegt niet uit te kunnen betalen. Ze gebruikt een oneigenlijk middel om de oormerkweigeraars uit te roeien. Ze wil een einde maken aan de weigering door in de toekomst deze oormerkweigeraars zwaar te beboeten. In 2010 wilde ze helemaal stoppen met de inkomensondersteuning. Afhankelijk van de grootte van het bedrijf kan de boete oplopen tot € 10.000,-. Dat is 3,5 ct. per kg melk.

Als dit zo doorgaat zal in de toekomst een koe of stier zonder oormerken alleen nog maar in een museum of prentenboek te bewonderen zijn.

Oormerkweigeraars zouden niet moeten worden beboet maar juist beloond omdat zij onze weilanden kleurrijk en veelzijdig houden. (Bijna allemaal boeren ze biologisch of hebben ze een Demeter-licentie.)

Bent u direct betrokkene in deze zaak hetzij als boer, hetzij als symphatisant en wilt u uw verhaal delen? Mail dit verhaal dan naar: info@koeienzonderoormerken.nlDit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. Uw verhaal krijgt daar dan een plekje op de site. Mooie foto’s kunnen ook naar dit adres gestuurd worden.


STUDIO56-Visite-vervolg


Toen mijn logee hier nog was, heb ik een serie foto’s kunnen maken..een paar logs geleden heb ik er al 1 geplaatst. Vandaag nog maar 1. Vlinders zijn prachtige beestjes om te zien. Ze hebben prachtige kleuren, maar ze zijn o zo teer:


STUDIO56-Visite


Op mijn vakantieadres kreeg ik plotseling onverwacht bezoek…mijn visite vond het zo gezellig dat ie met geen mogelijkheid weg te krijgen was, wat ik ook deed….raam open… deur open…. mijn visite was niet weg te slaan… het heeft een paar dagen geduurd… afgelopen maandag kreeg ik het eindelijk voor elkaar dat ie mijn plek kon loslaten en weer lekker naar buitenging… wel een heel mooie logé en voor een paar dagen wel heel gezellig, maar normaal was het niet.

Door het bezoek van Hanny weet ik nu weer dat het hier gaat om een Kleine Vos. Het is maar een kleine vlinder. Wel heeft ie prachtige kleuren. De bovenkant van de voorvleugel is roodbruin met een rij blauwe maanvlekken langs de achterrand. Langs de voorrand van de voorvleugel bevinden zich afwisselend enkele zwarte en lichte vlekken en in het middenveld liggen drie zwarte vlekken.Een prachtig beestje. De kleine vos kan verward worden met de grote vos, die echter flink groter is.


STUDIO56-Mijmeren in de Onnerpolder- De Biks


De Biks is een poldermolen en staat in Haren(Gn) en werd gebouwd in 1857. Het is een zg, Grondzeiler, een achtkante molen en een monument. De landschappelijke waarde is zeer groot, alhoewel de horizon steeds meer wordt bedotven door de scheepswerven aan het Winschoterdiep. Daardoor is het nog niet eens zo mnakkelijk om er een goede foto van te maken. De molen is nog steeds in werking…hij bemaalt de Onnerpolder, maar wel op vrijwillige basis. Een bezoek aan de molen is mogelijk op afspraak: 0504041761


STUDIO56-Mijmeren in de Onnerpolder-In de wolken


Eenmaal aangekomen bovenop het gemaal wachtte mij een verrassing. Het contrast tussen de strakke lijnen van het saaie, bijna sombere gebouw die afstaken tegen een prachtige zonnige wolkenlucht… heel overweldigend….


STUDIO56-Mijmeren in de Onnerpolder-Wilde eenden-Filer sur l’eau…


In de Onnerpolder is nog niet zo lang geleden een wat diepere sloot gemaakt. Dit had een grote aantrekkingskracht op een aantal wilde duikeenden. Kuifeenden om precies te zijn…

De Kuifeend brengt het grootste gedeelte van de dag door op het water, omdat hij zich op het land niet zo makkelijk kan verplaatsen. Eigenlijk duikt hij de hele dag door op zoek naar voedsel(slakjes, algen, schelpdiertjes, waterplanten) en hij is daarbij niet kieskeurig. De sterke en vrij scherpgerande snavel, met een flinke verharde punt aan het eind, draagt bij aan de stroomlijn onder water maar maakt het bovendien gemakkelijker om snel voedsel te kunnen oppikken of afbijten. De ver naar achter geplaatste voeten dragen bij aan een betere voortstuwing op en onder water maar maken het lopen op land wat moeilijker. Vandaar dat deze eenden minder aan land komen dan andere soorten eenden. Ze komen vrij veel voor op sneller stromend water van rivieren, waarbij ze moeiteloos tegen de stroom inzwemmen om op exact dezelfde plek op het water te kunnen blijven, maar ze voelen zich net zo thuis op rustiger meren of sloten.

De naam danken de dieren aan de kuif, die zowel het mannetje als vrouwtje hebben. De kuif van het mannetje is veel groter en hangt af. Die van het vrouwtje is een stuk bescheidener.

Foto van een vrouwtjes Kuifeend en haar kind-genomen in de Onnerpolder:


STUDI056-Mijmeren in de Onnerpolder-…Le plat pays qui est le mien…


De Onnerpolder is een uitgestrekte polder van 337 ha. Het ligt in het Hunzedal, begrensd door het Drentsche Diep en het dorp Onnen ten westen van het Zuidlaardermeer.

In de polder vind je open graslanden op veengrond met moerasbosjes en poelen op de overgang naar de Hondsrug.Deze poelen of ‘petgaten’ herinneren aan de vroegere veenafgraving en de productie van turf.Ze vormen een mooie afwisseling in het vrij kale landschap.

De wegen zijn half- of onverhard en meestal doodlopend, hetgeen de rust in het gebied waarborgt, met name voor ganzen! Een mooi gebied.

De Biks, een restant van een zijtak van de Hunze, is een plasje, waarvan de oevers worden begraasd. Er staat ook een molen met dezelfde naam:de Biks.Daarover later meer. Vanaf het watergemaal heb je een prachtig uitzicht over de polder. Op de achtergrond de skyline van Groningen.

Het uitzicht:

Op de voorgrond is de Hunze te zien, daar achter de Westerbroekstermadepolder en daar weer linksachter de glasvezelfabriek van PPG in Westerbroek.

Iets dichterbij:

Een andere hoek:


STUDIO56-Gebouwen-Watergemaal Onnerpolder


Aan de Noorderhooidijk in de Onnerpolder staat een voormalig stoomgemaal, dat werd gebouwd in 1910. In 1927 werd het verbouwd. Het gemaal kreeg toen een dieselmotor en pas in 1957 kwam er electriciteit. Het is geen spectaculair gebouw. Eigenlijk heel eenvoudig en rechthoekig. Momenteel heeft het  geen functie meer, maar het is een mooie plek om naar toe te gaan. Je kunt via een brede trap naar boven en genieten van het mooie uitzicht over de Onnerpolder, waar ook Schotse Hooglanders lopen. In de verte is de skyline van Groningen zichtbaar…..Aaan een lief soort van Graffiti te zien, komen er hier wel vaker mensen…. wordt vervolgd…


STUDIO56-Berenklauw-Niet ongevaarlijk-Pas sans danger


Berenklauw komt uit Rusland en is ingevoerd omdat veel mensen hem prachtig vonden. Doordat de berenklauw zichzelf uitzaait, zijn er in Nederland tegenwoordig hele terreinen te vinden waar hij groeit en bloeit.Gisteren kwam ik een heel woud uitgebloeide berenklauwen tegen. In bloei maar ook daarna vind ik het een fantastische plant om te zien… ze zijn vaak heel hoog-ze kunnen wel 3-4 meter hoog worden-en heeft prachtige grote bladeren die behaard zijn , de bloemen zijn ook groot en wit en hun structuur is bijna wiskundig correct…maar.. ze zijn niet ongevaarlijk…Zeker als de zon schijnt, kun je maar beter uit de buurt blijven.. Wie ermee in aanraking komt, kan heel ernstige brandwonden oplopen, ernstige huidirritatie tot zelfs derde graads verbranding. Vooral de stengel en de bladsteelharen veroorzaken wonden.  In minder ernstige gevallen ontstaat vaak eerst een brandblaar, die later overgaat in een soort zwerende wond. Het verdwijnen daarvan kan een langdurige kwestie zijn…..

De foto’s van deze uitgebloeide berenklauwen zijn genomen in de Onnermeerpolder:

De brandwonden door de berenklauw worden veroorzaakt doordat er in de plant cumarinen en furocumarinen zitten die de mensenhuid overgevoelig maken voor zonlicht. Dat verschijnsel heeft fotosensibilisatie. Wie dus per ongeluk de berenklauw heeft aangeraakt mag absoluut niet meer in de zon komen en er ook direct uitgaan. Is het leed al geschied dan is het advies van de EHBO om de huid heel lang af te spoelen. Daarbij moet niet gewreven worden omdat daarmee de huidirritatie alleen nog maar groter wordt. Ook wordt wel geadviseerd om lysol te verdunnen en daarmee een ontsteking te voorkomen. Dieren hebben overigens geen last van de cumarinen en furocumarinen die in de plant zit. Zij eten de berenklauw naar hartelust en lijken het zelfs een lekkernij te vinden.

Symptomen van berenklauwwonden:

– Na ongeveer een dag en een nacht ontstaan brandende en rode vlekken. Later gaan zij over in ontstekingen met zwelling en blaarvorming. Dit alles is erg pijnlijk.
– Het duurt erg lang voordat de wonden genezen. Vaak blijven er pigmentvlekken achter.
Nog veel erger is het als het sap van de plant in de ogen terechtkomt. Dit kan namelijk tot blindheid leiden.

 


STUDIO56-Vogels-De Tapuit-Le Traquet-Bedreigd


In mijn eerste vakantieverslag zit een foto van een vogel die ik niet kon thuisbrengen. Wel vond ik hem/haar heel mooi… zomaar op een paaltje in het Drentsche….

Vandaag weet ik via de site van Vroege Vogels dat het  om een tapuit gaat- een vrouwtje. Natuurlijk heb ik er onmiddellijk weer info bij opgezocht. Het schijnt dat het een zeldzaam vogeltje aan het worden is…

De tapuit is een zangvogel en behoort tot de familie “Vliegenvangers”.

Even wat maten en gewichten:

Grootte : 14.5-15.5 cm; Spanwijdte: 26–32 cm; Gewicht: 17-30 gram; Eieren: 5-6 stuks;Broedtijd: 14 dagen; Snavel: kort en dun.Het verenkleed van de tapuit verschilt per seizoen en per geslacht.In de vlucht is de tapuit te herkennen aan de T-vorm op de staart.

Tapuiten zijn trekvogels, die in Afrika overwinteren(op de savannen).Vroeg in de lente komen ze terug. Van maart tot oktober zijn ze in heel Europa aanwezig. Hoog in de bergen(in Zuid-Europa) In Nederland op open terrein zonder struiken of bomen. Op weiden en akkers met stenen muren bijvoorbeeld. Dat is in Drenthe het geval. De tapuit is een insecteneter die zijn voedsel op de grond zoekt, bijvoorbeeld op grasland. In Nederland is de tapuit een schaarse broedvogel in duinen en zandverstuivingen. De soort broedt vooral op de Waddeneilanden en in mindere mate in de duinen van Noord-Holland en Zuid-Holland.

Iin de jaren 60 waren er al aanwijzingen dat de hoeveelheid vogels achteruit ging. In de jaren 90 werd de tapuit schaars in de duinen op het vaste land. In het binnenland komt de tapuit nog regelmatig voor op droge heidevelden en zandverstuivingen op deVeluwe, in Drenthe en Zuidoost-Friesland.(In de buurt van Appelscha).

Door het intensieve gebruik van de grond in Nederland voor onder andere bebouwing, landbouw, bosaanplant, etc. is de hoeveelheid oppervlakte die geschikt is als broedgebied voor de tapuit enorm afgenomen. Door de bemesting van het land zijn er steeds minder schrale open, zandige plekken die onmisbaar zijn voor de tapuit. Ook de afname van het aantal konijnen en dus oude konijnenholen waar de tapuit graag in broedt, vormen een probleem.  VOGELBESCHERMING Nederland probeert door het kunstmatig creëren van konijnenholen geschikte broedplaatsen te maken voor de tapuit.

SOVON schat dat de achteruitgang tussen 1990 en 2007 meer dan 5% per jaar bedraagt, er broeden in 2007 nog ongeveer 700 paar in Nederland. De vogel is in 2004 als bedreigd op de Nederlandse rode lijst gezet.

Als doortrekker is de vogel veel minder zeldzaam. In april/mei en in september zijn overal in Nederland tapuiten op doortrek waar te nemen.

De foto is genomen in Onnen in Drenthe:


STUDIO56-Dieren-(MANTEL)Bavianen-vervolg-Agressief


__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Quote:’…er zijn plekken op  aarde waar (b.v in India ) zij bij sommige tempels de dienst uitmaken…”(Karel)

Quote 2: “…je kan der uren naar kijken hè….(Klaproos)

Quote 3: “Ik vraag me nog steeds af waarom het stomme bavianen zijn….”(Sjoerd)_________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Bavianen zijn grondbewonende apen. De dieren hebben meestal een grijzig bruine vacht en een lange snuit. De staart is niet lang. Vaak hebben de dieren opgezwollen achtersten. Ook hebben de dieren grote hoektanden. Volwassen mannetjes zijn groter en hebben langere snuiten dan vrouwtjes. Het zijn bodemdieren, die op handpalm en voetzool lopen.

Bavianen trekken rond in groepen van 10 tot 200 exemplaren meestal bestaande uit enkele dominante mannetjes, vrouwen met hun jongen en onvolwassen dieren. De mannetjes leven in een hiërarchie. De grootste, sterkste en agressiefste baviaan is het dominantst.

De meest dominante mannetjes hebben het recht om te paren, het beste voedsel en de beste slaapplaats. Meestal is dreigen (grommen, schijnaanvallen) genoeg om minder dominante dieren op hun plaats te wijzen. Soms dagen lager geplaatste mannetjes een dominante baviaan uit tot een gevecht. Bij deze gevechten kunnen gewonden en zelfs doden vallen. Ook kunnen oudere apen nogal agressief optreden naar kun kleintjes. Hard om te zien…..En verder…..houden dominante mannetjes  zich alleen bezig met bronstige vrouwtjes, andere vrouwtjes negeren ze……pffffff….Je gelooft het of niet, maar de banden binnen de groep worden aangehaald via vlooien….

Vrouwtjes krijgen per worp één jong, dat ze gedurende enkele dagen bij zich dragen. Na een week of twee gaat de kleine op onderzoek uit, maar blijft in de buurt van de moeder, die hem nauwlettend in de gaten houdt.  Na drie maanden verzwakt de aandacht van de moeder, en gaat het jong vaker op eigen ontdekkingstochten. Dan trekken ze alleen nog maar met elkaar op bij groot gevaar. Pas na een jaar gaat de kleine zich wat meer bezighouden met leeftijdsgenootjes. Vrouwtjes blijven hun hele leven bij de groep, mannetjes vertrekken zodra ze volwassen zijn geworden.

Normaal gesproken  keven Bavianen  voornamelijk in beboste savannes en steppen. Eigenlijk kunnen ze overal overleven, zolang er maar een (tijdelijke) drinkplaats is en een plek om in te schuilen bij gevaar (bijvoorbeeld rotsen of bomen).

Bavianen zijn opportunisten. Ze eten vrijwel alles, voornamelijk plantaardig voedsel zoals gras,bollen en knollen.

De foto’s zijn genomen in Noorderdierenpark Emmen:


STUDIO56-Landschap-Het Noordlaarderbos


In tegenstelling tot wat je zou verwachten hoort Noordlaren niet bij Drenthe, maar bij Groningen. Het Noordlaarderbos is dan ook het grootste bos van de provincie Groningen. Best wel vreemd omdat het eigenlijk vlak tegen Midlaren aanligt. Dit plaatsje hoort wel bij de provincie Drenthe.

Het Noordlaarderbos is rond 1880 aangeplant als productiebos. Natuurmonumenten heeft het eenzijdige naaldbos flink gedund. Daarna zijn er linde- en eikenbomen geplant. Na enkele jaren zijn de positieve effecten al te zien. Het is bovendien een fantastisch gebied als je van cultuurhistorie houdt.

Een gemengd bos trekt namelijk meer dieren en planten aan. Het Noordlaarderbos biedt onderdak aan roofvogels als sperwer, havik en ransuil. Regelmatig lopen er reeën door het bos. Ook de steenmarter en de das scharrelen na zonsondergang rond.

In het bos zijn behoorlijke hoogteverschillen te zien die zijn veroorzaakt door oude karrensporen. In de middeleeuwen lag hier een zandweg tussen Coevorden en Groningen, die intensief werd gebruikt. Wanneer de weg onbegaanbaar was, ontstond een nieuw karrenspoor parallel aan het oude.

Ook interessant zijn de oude grafheuvels , die dateren van ver voor de Middeleeuwen. Ze zijn minstens 2500 jaar oud. Door gravende mensen en dieren hebben ze hun oorspronkelijke vorm verloren. Natuurmonumenten heeft recent vijf grafheuvels in de oorspronkelijke staat hersteld.

______________________________________________________________

Let op de heuvel met een rij grote dennen. De Galgenberg, heet deze heuvel. Al gaan er ook verhalen rond dat hier preken zijn gehouden. Heilig Bergje is daarom een veel gehoorde bijnaam.

Alex Vissering vertelt over de Galgenberg in het Gronings:

Dit filmpje is opgenomen in de winter… gelukkig staat het bos er nu nog heel erg mooi groen bij… het lijkt me leuk om dezelfde plekken te gaan fotograferen in de herfst…..

Op Mijn wandeling zag ik veel afgeknapte bomen liggen… achterstallig onderhoud of een bewuste keuze? Wel mooi om van zo’n stam close-ups foto’s te maken…

Begin dit jaar hebben twee verkenningsteams de aardkundige en cultuurhistorische bijzonderheden van het Noordlaardbos in kaart gebracht.  In een klein stukje van het noordelijk deel van het gebied werden metingen met laserapparatuur verricht. Opmerkelijk was dat er sporen van tankgrachten en loopgraven uit de Tweedewereldoorlog zijn gevonden.

wordt vervolgd…….


STUDIO56-Dieren-De Afrikaanse Maraboe-Marabout d’Afrique-Een vreemde vogel-vervolg


____________________________________________________________________________________________________________________________________________

quote 1:”Oei wat een lelijke vogel..”(Sjoerd)

quote 2: “Apart gezicht, het lijkt wel alsof hij door zijn poten is gezakt” !(Capriolo)

quote 3: “Zo lelijk dat ie eigenlijk weer mooi is… nou nee… niet helemaal waar… rare bulten op zijn lijf en een rare kale kop…”(Agnès)

Quote 4:

“Je ne dirais pas “moche” mais, mal proportionné, c’est sûr ! hihihi
J’avoue quand même que je n’aimerais pas lui ressembler ;)“(Agnès Péton)


____________________________________________________________________________________________________________________________________________

De Afrikaanse maraboe is een bijzonder groot lid(1.52m.) van de ooievaarfamilie die in een groot deel van Afrika voorkomt.

Mooi is ie niet… de Maraboe…De vogel heeft een vrijwel kale kop met een paar stijve veren, die op borstels lijken. een hangende krop, een grote gelige snavel, zwarte vleugels en staart en een wit lijf. In tegenstelling tot andere ooievaars vliegen zij met ingetrokken hals. Ze hebben een vleugelspanwijdte van ongeveer 2,60 m tot 3.30 m en wegen 4-6 kg. Maraboes zijn grotendeels aaseters en worden vaak in gezelschap van gieren aangetroffen.Zij verkeren meestal in gezelschap van een paar soortgenoten, maar komen soms ook in grote groepen bijeen.Ze broeden in kolonies en bouwen hun omvangrijke nesten in grote bomen, vaak dicht bij de mensen in de dorpen.Maraboes eten allerlei soorten dieren, dood of levend. Zo eten ze bijvoorbeeld vissen, sprinkhanen en kikkers, maar ook krokodilleneieren, flamingo’s en pelikanenkuikens. In Emmen zitten de Maraboe en de pelikaan overigens wel heel dicht bij elkaar….

De foto’s zijn genomen in het Noorderdierenpark in Emmen:


STUDIO56-Vlinders-De citroenvlinder


De citroenvlinder is een middelgrote dagvlinder. De spanwijdte is maar ongeveer 55 millimeter, de mannetjes zijn meer geel, de vrouwtjes meer groen van kleur maar dit is in het veld niet altijd even eenvoudig te zien. Ze vallen zowel in vlucht als bij bezoek aan bloemen goed op. Omdat de vrouwtjes bleker van kleur zijn ,worden ze soms verward met witjes. Beide vlinders (mannetje-vrouwtje) zijn te herkennen aan een oranje stip op iedere vleugelpunt.De vlinder is uitstekend gecamoufleerd en het hele lichaam is hierop aangepast. De onregelmatige oranjebruine vlekjes lijken sprekend op brandgaatjes in bladeren.De vleugeladering is lichter en duidelijk te zien en lijkt op de nerven van een blad. De donkere uiteinden van de adering op de vleugelrand lijkt op een bladrand en zelfs kleine stekeltjes worden nagebootst. Deze vlinder is een zwervende soort die overal kan worden aangetroffen maar vlak voordat er gepaard moet worden zoeken de vlinders waardplanten op.


STUDIO56-Dieren-De rooibok-Almost unreal


Het lijken net herten, maar dit zijn impala’s, ook wel rooibokken genoemd. Ongelooflijk mooie, slanke en ranke dieren, een middelgrote antilopesoort met een lange nek afkomstig uit Afrika ten zuiden van de Sahara met een roodbruine of geelbruine vacht.Er bestaan ook zwarte impala’s, maar die zijn zeer zeldzaam en worden zelden gezien in het wild.

In dit licht zien ze er helmaal fantastisch uit. De foto is genomen in het Noorderdierenpark in Emmen……Het zijn vrouwtjes, want mannetjes hebben hoorns….


STUDIO56-Dierenpark Emmen-Stokstaartjes


Veel mensen vinden het leuke diertjes om te zien, maar het zijn wel kleine roofdieren. Ze worden ook wel “aardmannetjes” genoemd. Het zijn echte groepsdieren en zijn afkomstig uit Zuidelijk Afrika. Ze leven in holen op open, droge vlaktes. In de dierentuin wonen ze daarom in een soort van zandbak. In het Afrikaans (en het Engels) worden stokstaartjes “meerkat” genoemd.Daardoor wordt de naam ‘meerkat’ soms foutief in het Nederlands overgenomen uit films, bijvoorbeeld de Disneyfilm De Leeuwenkoning. In het Nederlands is “meerkat” echter een naam voor een groep apen.Het stokstaartje eet voornamelijk insecten, spinnen, schorpioenen en slakken.Ze leven in een soort van hierarchie; sommige dieren staan op de uitkijk, andere gaan meestal niet op jacht, nog andere zijn babysitters die de kleintjes in het oog houden als hun ouders er niet zijn.’s Nachts trekken ze zich terug in hun holletje, want dan kan het  bitter koud zijn, en de gevaren die buiten op de loer liggen zijn groot. Van de laatste 2 foto’s ben ik overig niet zeker of dat ook Stokstaartjes zijn…..


STUDIO56-Digi-Art-Pimpelmees


Ik ben een amateurfotografe die graag vogels fotografeert. Vooral deze winter heb ik dat heel veel kunnen doen. Daarnaast vind ik het ook leuk om met mijn fotomateriaal te spelen. Een foto hoeft geen eindresultaat te zijn. Soms leent een beeld zich ook voor een andere “uitstraling”. Bijvoorbeeld meer de kant uit van een illustratie. Heb al in een paar blogs eerder het thema “Van foto naar tekening” laten zien. Maar andere bewerkingen noem ik “Digi-Art”. In het alfabetische onderwerpen overzicht boven de site is daarvan nog meer te vinden. Vandaag een bewerking met een foto van een pimpelmees. En…… wie er iets van vindt mag het zeggen…..Agnès


STUDIO56-Natte zomer-Vroege padde(n)stoelen


Nu is de tijd om op zoek te gaan naar paddestoelen. Het vochtige weer is de schimmels gunstig gezind geweest. Ze zijn haast niet te missen in het bos. De afgelopen jaren waren de zomers droger, toen kwamen de eerste paddestoelen pas eind oktober.

Je moet  vooral in loofbossen zijn. Daar komen de eerste paddestoelen uit de grond, zoals melkzwammen, boleten en russula’s. Die zie je voor het eerst in augustus en ze pieken in september. Later in het jaar, in oktober-november, moet je in het naaldbos zijn.

Paddestoelen lijden niet alleen onder de droogte. Door onder meer uitlaatgassen en uitstoot van giftige gassen van fabrieken verzuurt de grond. Gevoelige paddestoelensoorten kunnen daar niet tegen. Bossen met een bodem die veel kalk bevat, kunnen verzuring beter aan.

Voor de natuur is het belangrijk dat er schimmels blijven groeien. Ze breken dood materiaal af. Als er geen paddestoelen meer waren, zou allerlei organisch materiaal gewoon blijven liggen.Ze zijn onderdeel van de kringloop. Als je daar iets in verandert, gaat het mis.

Het is niet een bedreiging voor schimmels als mensen een keer een paddestoel meenemen. Het is te vergelijken met het plukken van een appel. Dat is niet erg voor de rest van de boom.

Een paddestoel is een vrucht net als een appel. Als je er 1 plukt komen er nieuwe voor in de plaats. Maar er moet natuurlijk niet massaal geplukt worden. Hoewel het verleidelijk kan zijn om een mandje smakelijke paddestoelen mee naar huis te nemen, is het verboden. Plukkers kunnen een boete krijgen.

Deze tros zwammen kwam ik tegen op een boomstam in het bos… maar wat is het precies voor een zwam? Wie het weet, mag het zeggen….

Zwammen die je ieder jaar ook weer eerder treft zijn inktzwammen. Persoonlijk vind ik het enge dingen om te zien, alhoewel die met het hoedje er alweer veel vriendelijker uitziet, er zijn wel honderd soorten inktzwammen, maar de geschubde is de meest voorkomende in Nederland:


STUDIO56-Planten-Varens


Coeur de Fougère s’Ouvre à l’An Vert ,
Cherche la Lumière , Âme contre Terre ,
Elance ses Bras , à Fleur de Mère ,
Enroulant l’Air , de Tendres Eclats.
NéO~

Varens zijn heel bekende planten, maar misschien niet iedereen weet dat er- verspreid over de hele wereld- duizenden verschillende soorten varens en varenachtigen zijn. Ze staan vooral in regenwouden (tropisch of gematigd), omdat hier een van de belangrijkste vereisten aan de leefomgeving van de varen – vocht – is gegarandeerd.

Varens zijn vaatplanten. Ze hebben wortels, die het water uit de grond of uit het water halen, maar soms hebben ze helemaal geen wortels….

De meeste soorten hebben een wortelstok, een kruipend stuk stengel onder de grond. Net als mossen, wolfsklauwen enzovoort, vermenigvuldigen varens zich door middel vansporen.

Bij de meeste varens is de wortelstok bezet met bruine schubben.

De wortelstok is voor de meeste varens uit koude en gematigde gebieden het enige deel van de plant dat winterhard is. In dat geval ontstaan iedere lente opnieuw nieuwe bladen vanuit de top of vanuit verspreid liggende knopen van de wortelstok. Uit de top of de knopen van de wortelstok ontstaan de bladen of veren van de varen. Jonge bladen zijn opgerold en hebben dan de vorm van een bisschopsstaf.  De voortplantingsorganen van varens zijn de zgn. sporenhoopjes.

Het is al een zeer oude plantengroep waarvan fossielen bekend zijn uit het midden van het Devoon. Hieronder foto’s van bosvarens in Nederland:


STUDIO56-Vakantieverslag-3-Op weg naar Appèlbergen-Schuldig landschap


Appèlbergen is de naam van een afwisselend bos- en heidegebied van ongeveer 40 hectare op de Hondsrug, ten oosten van Glimmen en op fietsafstand van de stad Groningen.Het terrein is grotendeels in bezit en beheer van Staatsbosbeheer.  Het is rijk aan diverse interessante landschapstypen. Dicht en open bos, heide, stuifzand, vennen en moeras wisselen elkaar af. 

Groningers spreken de naam uit met de klemtoon op de eerste e, dus als het woord appel, in de juridische / militaire betekenis. Van oorsprong werd de naam uitgesproken met klemtoon op de a, dus als het woord appel (= vrucht), waarbij appel verwijst naar dennenappels. Als gevolg van de verschuiving van klank werd het bos jarenlang als oefenterrein gebruikt. De als grap bedoelde uitspraak is ondertussen zo ingeburgerd, dat veel Groningers degenen die de naam “fout” uitspreken corrigeren.Op het toegangsborje aan de rand van het bos, staat ook heel duidleijk een accent grave op de e van appel….

Lopend vanaf het viaduct(zie vakantieverslag-2) neem je de Dalweg. Dan kom kom je eerst langs een vogelreservaat en dan- even verderop- voert een heel smal paadje je langs weilanden met oerhollandse koeien. Aan het eind van het paadje ga je rechtsaf…..

In de Tweede Wereldoorlog hebben de Duitsers in Appelbergen 34 mensen heimelijk begraven nadat ze hen ter vergelding hadden gefusilleerd. Van de 34 mensen zijn 15 nooit teruggevonden. Tussen 1949 en 2004 zijn diverse pogingen gedaan om deze 15 slachtoffers te vinden, zonder resultaat. In 2004 is in de nabije omgeving van de plek waar de slachtoffers zich vermoedelijk bevinden een monument geplaatst.Bij het monument Appèlbergen wordt elk jaar in mei een herdenking gehouden voor de slachtoffers van de meistaking in 1943.

In het bos is een uitspanning, vlakbij de plas die middenin het bos is gelegen. Dit is het restant van een groter rond meer (mogelijk een pingoruïne) dat tegenwoordig een vrijwel niet te betreden moeras is. In het verleden was er ook een openluchtzwembad, waarvan nog een paar restanten zichtbaar zijn.

Het Pieterpad loopt door Appelbergen.(zie slideshow), maar ik denk niet dat de gemiddelde Pieterpadwandelaar weet heeft van de geschiedenis in dit stukje bos.

In het bos zelf is het aardig donker. Als het heet weer is, kun je er beschut wandelen…maar zo’n open veld vlak voor de ingang heeft toch ook wel iets….(zie slideshow)

Direct bij binnenkomst ligt een prachtig verstild ven…. met namiddaglicht een heel mooie plek… met waterlelies….en wat drijvend dood hout….

_____________________________________________________________

NIEUWS

11 augustus: Excursie in Appèlbergen

Organisatie Nationaal Park & Nationaal Landschap Drentsche Aa
Tijd 19.15-21.00 uur
Starlocatie paviljoen Appelbergen


Deelnemers ontdekken met een ervaren gids de veelzijdigheid van dit gebied met zijn bijzondere geschiedenis.
 

Kosten
Aanmelden niet nodig
Startlocatie Paviljoen Appelbergen, Hoge Hereweg 33 te Glimmen
Website www.drentscheaa.nl

_____________________________________________________________


STUDIO56-Vakantieverslag-2- Treinen kijken-Op een zijspoor


Aan de spoorweg Groningen–Assen ligt vlak bij Onnen een rangeerterrein met een grote werkplaats van NedTrain. Een spoorwegviaduct uit het jaar 1920 verbindt de Onner kant van het hier zeer brede spoor met Glimmen. Uniek aan dit terrein is dat er nog een rangeerheuvel aanwezig is, geheuveld wordt er echter niet meer. De heuvel heeft namelijk geen railremmen. Een rangeerterrein is een spoorwegemplacement voor het rangeren (splitsen en samenstellen) van goederentreinen bestaande uit wagens met verschillende bestemmingen. Deze emplacementen liggen meestal bij grote spoorwegknooppunten en grote industriesteden of havensteden.Maar in dit geval bij een heel klein en karakteristiek plaatsje in Noord-Nederland: Onnen…..

Vlakbij mijn vakantieadres staan een weet niet hoeveel uitgerangerangeerde treinstellen te wachten op de schroothoop…het onderstel wordt er nog onder vandaan gehaald en dan gaat de rest naar de schroothandelaar…..ongelooflijk maar waar.. vanaf een viaduct heb ik ze mooi kunnen fotograferen….

Foto-1-Letterlijk en figuurlijk uitgerangeerd…. de plaatselijke jeugd probeerde deze wagon nog wat op te fleuren….
Foto-2-Hoe heet dit type trein? Wie weet de naam? Ze zijn in ieder geval niet meer “in” afgevoerd worden ze… de dubbeldekkers daarachter niet hoor… wat een verspilling van materieel….
fOTO-3-goederenwagons- Afgeschreven of in afwachting van een volgend ritje…..?
Foto-4-Het viaduct, dat al bijna 100 jaar oud is(om pfrecies te zijn 91 jaar)
Foto-5- Het spoor ernaast wordt nog gebruikt. Vandaar deze waarschuwing…..

Onder het viaduct rijden dagelijks nog “bruikbare” treinen langs… dat heeft een grote aantrekkingskracht op alle treinfanaten van klein tot groot… heel leuk om te zien… er wordt gewoon tijden gewacht voordat de volgende trein langskomt… ik moet wel even vermelden dat het een sensatie is om op zo’n viaduct te staan en een trein met een razende snelheid onder je door voelt rijden…heel bijzonder….


STUDIO 56-Vakantieverslag-1


Ik ben op vakantie en laat hier af en toe een fotoverslag achter…

Ik ben nog steeds in Drenthe… wel op een andere plek… en ik ben aan de wandel… ik laat jullie hier zien waar ik zoal langsloop… de natuur is hier prachtig en vandaag was het ook schitterend weer… de hele middag op sjouw geweest….


STUDIO56-Vogels-De struisvogel


De struisvogel is een Afrikaanse loopvogel. Het is de grootste, zwaarste en snelste loopvogel ter wereld.Volwassen mannetjes kunnen meer dan 2,5 meter lang en 155 kilogram zwaar worden; vrouwtjes zijn iets kleiner en lichter. Struisvogels hebben krachtige, lange poten zonder veren.Er zijn twee tenen, waarvan een met nagel en een zonder.Ze kunnen gevaarlijke trappen uitdelen als ze in het nauw gedreven worden.

De foto is genomen in het Noorderdierenpark in Emmen: