(bedrijfs)reportages, evenementen, fotoshoots, portretfotografie, webdesign

Archief voor mei, 2012

STUDIO56-Geen D53B, maar D54


D53 is een van de grootste Hunebedden in Nederland en wordt vergezeld door een iets kleinere uitvoering die even verderop ligt. Dit is D54. (Zie foto)

Hunebed D54 ligt buiten Havelte op de Havelterberg in de provincie Drenthe. Het hunebed ligt ten zuiden van de Hunebeddenweg, een zijweg van de Van Helomaweg.

D54 is gebouwd tijdens de Trechterbekercultuur. Het telt zes dekstenen, waarvan er vier volledig op de draagstenen rusten. De meest oostelijke deksteen ontbreekt, evenals de sluitsteen eronder.

Je vraagt je af, waar die dan zijn gebleven….

 Wel zijn alle 14 draagstenen aanwezig. Ook is er nog een poortzijsteen te vinden.

In de 19e eeuw kocht de Staat der Nederlanden het hunebed van de boermarke van Havelte.


STUDIO56-D53A of 53B


Even verderop ligt nog een groep Hunebedden. Hiervan is geen indicatie of informatie gegeven. Het is sowieso een gedoe om Hunebedden te vinden in Drenthe. Heel raar dat dat niet beter is aangegeven…Via Internet goed uit te zoeken maar in het eggies pakt dat soms toch nog wel lastig uit….

Ik was dus bij D53 en dan ligt er nog meer, maar niet nader in kaart gebracht, de omgeving is prachtig, je kunt er ook mooie rondwandelingen maken met verschillende kilometers:


STUDIO56-Kleur en schaduw


Grote, grijze, monumentale stenen, de zon, Pinksteren.

We zijn op de Haveleterberg bij Hunebed D53, die in 1945 plaats moest maken voor een landingsbaan van de Duitsers. Vier jaar later is hij weer opgebouwd volgdens de door Prof. Van Giffen in 1918 gemaakte tekening.

Het is het grootste hunebed van Nederland en ligt in Drenthe het meest zuidelijk. Kinderen zijn minder geinteresseerd in de archeologische waarde. Voor het hen is het niet meer dan een stenen klimrek…en zijn bovendien geobsedeerd door hun eigen schaduw….

Drentse Hunebedden blijven tot onze verbeelding spreken. Sinds in de 17e eeuw de eerste vondsten uit de hunebedden met een of meer kritische blik werden bekeken, hebben Nederlandse archeologen zich voortdurend beziggehouden met de steenconstructies en hun bouwers. Die laatsten blijven ondanks alle speurwerk nog steeds betrekkelijk ongrijpbaar, omdat er zoveel gegevens ontbreken. Al jarenlang wordt er niet meer in de hunebedden gegraven. Als je je dus meer wilt verdiepen in de toenmalige samenleving dan kun je dat alleen doen aan de hand van bestaande gegevens: de constructie, de ligging en vondsten die ooit gedaan zijn. Het blijft een interessant onderwerp voor diegenen die meer willen weten van de historische en culturele achtergronden.

Ga voor meer info naar:https://studio562614.wordpress.com/hunebedden/


STUDIO56-maagdelijk wit


FOTO-VAN-DE WEEK

Akelei-Ancolie

Ga voor een grotere versie naar:

https://studio562614.wordpress.com/2012/05/23/studio56-frele-en-mooi/

 

 

 

 

 

Sommige vormen in de natuur zijn zo ingewikkeld dat je ze zelf bijna niet kunt bedenken.”

Sjoerd

Bij het van dichtbij bekijken van een ontluikende roos, wordt je toch wel even stil. Zo ongelooflijk ingenieus zijn de blaadjes gerangschikt… een waar kunstwerkje in de natuur….

“Le parfum subsiste toujours au creux de la main qui offre une rose “.Walt Whitman 1819- 1892


STUDIO56-Rhodo in de knop



STUDIO56-Rhodos au soleil-licht en schaduw



STUDIO56-Beginnend zomerrood-Une belle promesse


Een andere typische zomerbloeier is de geranium. Na Ijsheiligen zijn de eersten aangeschaft en in potten gezet. Geraniums(Gerania!!!!) zijn vooe mij verbonden met Franklrijk. Als ik ernaar kijk krijg ik een vakantiegevoel en wil ik eigenlijk mijn koffers pakken en naar Zuid-Frankrijk gaan… voorlopig doe ik het nog maar even met deze exemplaren, waarvan de knoppen, die op uitkomen staan ook heel mooi zijn om te zien.


STUDIO56-Frêle en mooi


Ik heb het over akelei die momenteel wel op zijn mooist is… In de natuur en soms ook in tuinen kunnen ze nog behoorlijk groot worden, maar de bloemetjes zijn frêle en elegant en erg mooi in het zonlicht. Van dichtbij hebben ze een behoorlijk indrukwekkend aanzien:

Een stukje verder weg:


STUDIO56-Koolzaad


Naast de Dag-Koekoeksbloem(zie blog hieronder) zie je nu overal koolzaad staan. In Frankrijk geven de enorme koolzaadvelden altijd een prachtig, immens geel beeld. Ook in  ons land en Duitsland kun je van die uitgestrekte velden vinden.Uit het zaad wordt koolzaadolie getrokken voor veel verschillende toepassingen.

 

 

Foto links:Uitgestrekt veld in Frankrijk- ©2012-Maurtimer

 Maar hoe ziet zo’n plant er nu van dichtbij uit? Hierbij een voorbeeld:


STUDIO56-De Dag-koekoeksbloem


is nu overal volop te zien. Er staan hele velden vol mee afgewisseld met andere kleurige bloemen. Het leuke is dat ze de hele zomer blijven tot in het najaar aan toe.In combinatie met akelei is het helemaal een mooie kleurenpracht. Ik wens iedereen een fijne (zonnige)dag.


STUDIO56-Jong en vlug


In de Breevenen, in Drenthe, is het een eldorado voor een (natuur)fotograaf. Er zitten allerlei soorten vogels, insecten, maar ook herten/reetjes. Het is een uitgestrekt weidegebied met lage begeroeiing en hier een daar een bosje. Daar voelen ze zich beschut en in de buurt daarvan kun je er nog wel eens een aantreffen. Niet lang natuurlijk, want als je te dichtbij komt dan zijn ze zo weer verdwenen. Net zoals dit jonge reetje dat een spurt inzette.Ik kon hem gelukkig nog net op de plaat zetten….Agnès

Op de foto rechts: Langpootmug op fluitekruid. Deze foto is deze week het meest bekeken en becommentarieerd….Voor een grotere foto klik op:

https://studio562614.wordpress.com/2012/05/16/studio56-verrassing/

Op de foto onder: ree in actie


STUDIO56-Er gekleurd op staan….


is een uitdrukking,maar heeft verder niets met deze vogels te maken, behalve dan dat ze er fraai gekleurd uitzien. Mooi gezicht in het weidse landschap, zo aan de waterkant.. Wat het precies voor vogels zijn, weet ik niet. Het lijken een soort eenden/ganzen…dus …wie het weet…….Agnès…Fijne zaterdag..De zon straalt en het zou 20 graden worden…..

Ondertussen weet ik via Sjoerd dat het Nijlganzen zijn… dank je wel… ik vind het prachtige vogels….


STUDIO56-Verscholen in het riet


Voorjaar is ook weer broedtijd. Verscholen in het riet, maar wel dicht langs de weg, zag ik een broedende zwaan. Het verkeer raaste voorbij, maar dat deerde haar niet. Ze was zelfs eerst nog in slaap, met haar kop diep in de veren, zelfs toen ik zachtjes dichterbij kwam… maar opeens keek ze me aan… Van dat moment heb ik een foto kunnen maken… en toen ben ik snel weggegaan, om haar verder niet te storen en ook omdat ik eigenlijk bang ben voor zwanen… een fijne en zonnige dag toegewenst….Agnès


STUDIO56-reflectie-vervolg-Vogels-Grutto


Vandaag heerlijk gefietst op Hemelvaartsdag. Weer richting Breevenen, maar nu een ander deel. Een geweldig mooi natuurgebied in Drenthe. Er zijn fantastische routes om te rijden. Onderweg kom je van alles tegen.. bloemen, insecten,vogels en reeen, dat is in ieder geval wat ik vandaag ben tegengekomen. Een aantal toch wel bijzondere vogels, waaronder de grutto…. die zie je toch niet elke dag….Ik was het landschap aan het fotograferen toen ie ineens aan kwam vliegen en ook nog eens mooi aan de waterrand ging staan… dus alweer een reflectie…


STUDIO56-“Delicate” verrassing


Cette Belle Etoile des Airs , En Dévoilant ses Ailes ,
Prend ses Quartiers à Fleur , sur de Fragiles Rivages ,
En ce Monde d’Ephémères , Demeurent deux Essentiels ,
L’Une en Porte les Couleurs , l’Hôte de Vierges Visages .
~
NéO~

In het fluitekruid zitten allerlei insekten, van vliegen tot libelachtigen….vlakbij het gemaal zag ik dit insect aan de bloemen hangen… geen idee wat het is, maar wel erg mooi met zijn tere vleugels en uitbunbdige kleuren…wie de naam weet, mag het zeggen……


STUDIO56-Reflectie-2-Watergemaal


In het natuurgebied bij Nieuw Annerveen bevindt zich ook nog een oud gemaal “De Bulten”, tegenwoordig een weinig zeggend gebouwtje met even verderop de nog wat oude restanten van wat eens een gemaal was… nu vind ik vervallen, oude gebouwen erg mooi om te fotgraferen. Dit is misschien niet zo spectaculair, maar vond het in combinatie met de weerspiegeling in het water en de uitbundig bloeiende voorjaarsbloemen wel een mooi plaatje. Een fijne dag-Agnès


STUDIO56-En de boer…..reflectie


En de boer hij ploegde voort… nog steeds actueel in mei… ik was vandaag in Nieuw-Annerveen voor een wandeling. Het dorp zelf stelt niet veel voor, slechts 128 inwoners, maar het landschap is er fantastisch mooi…. geen horizonvervuiling, alleen maar weidsheid… overal waar je kijkt, langs de Hunze lopen is geweldig, een meanderende rivier, die de lucht vanaf een bepaald standpunt helemaal absorbeert….Agnès


STUDIO56-De wereld is weer (lente)groen-3-mist


s Ochtends vroeg kunnen er nog wel eens mistflarden door al dat mooie groen trekken. Met een beetje fantasie zou je daar een vrouwenfiguur in kunnen zien…in Drenthe worden ze “witte wieven” genoemd. Op het bospad, een wit wief in het groen en in zwart-wit, een fee of een heks?:

Image and video hosting by TinyPic


STUDIO56-de wereld is weer(lente)groen-2-Voûte de fraîche verdure-2


Gisteren ben ik begonnen met een foto van een bospad in prachtig lentegroen. Even verderop maakte het pad een bocht. Ook een mooi gezicht zo omzoomd door het groen Zo’n laan/pad kan zich overal bevinden, maar deze bevindt zich in Drouwen in Drenthe… vlakbij het Boomkronenpad….met al die regen wordt het groen alsmaar groener….


STUDIO56-De wereld is weer (lente) groen…Voûte de fraîche verdure….


En wat voor groen…. van dat lekkere verse, frisse groen. Vorige week kreeg ik een groene douche in het Drouwener bos…. een heel speciale ervaring om door zo’n groene laan te lopen:


STUDIO56-Monumentale graven in het landschap-3


Hunebedden “steenhopen gebouwd door grouwsamen barbarische en wreede reusen, huynen, giganten”.

Deze visie was in overeenstemming met de toenmalige orthodoxe bijbeluitleg waarin vóór de Zondvloed “reuzen op aarde waren”.

De term “Huynen” beklijfde en in 1685 werden “de steenhopen” omgedoopt tot “hunebedden”.

Hunebedden zijn een geliefd object voor fotografen. Ze worden vaak omringd door eewenoude bomen, waarmee ze soms vergroeid lijken  te zijn. Het Hunebed D21 bij Bronneger lijkt wel uit een oude grillig gevormde beuk te komen. De stenen staan er in ieder geval heel dichtbij. Op de dag van de foto was het wat somber weer en onder de takken van de boom lijken de stenen wel 1 grote groene klomp. Met een ondergaande zon zou het beeld wellicht wat sfeervoller kunnen zijn. Toch blijft het een mooi beeld:

Op hetzelfde terrein ligt D22. Eigenlijk zijn het twee kleinere stenen, die ook weer dicht tegen een boom aan liggen. De boom staat helemaal scheef. Als de stenen er niet zouden liggen dan zou deze waarschijnlijk omvallen. De steen(stenen) gecombineerd met een uitholling in de boom geeft een mooi beeld. Het hout lijkt haast wel blauw-paars:

D21 en D22 zijn in 1918 opgegraven door Professor Van Giffen. Daardoor weten we dat er in D21 al tijdens de vroegste fase bijzettingen plaatavonden. Het gevonden aardewerk in D21 dateert van 3300 v. Chr. Een van de (Trechterbeker)potten, gevonden in hunebed D21 is zo bijzonder dat er in 1983 een artikel in de Nieuwe Drentse Volksalmanak aan werd gewijd. De auteur stelt dat de betreffende pot, die versierd is met “staande driehoeken met arcering”, atypisch is voor de Westgroep van de trechterbekercultuur-de groep waartoe onze hunebedden behoren-maar verwantschap vertoont met aardewerk van de Noordgroep, die thuis is in Zuid-Zweden, Denemarken, Sleeswijk-Holstein en Mecklenburg. De pot zou een importstuk uit dat gebied kunnen zijn, of voortkomen uit een exotisch huwelijk tussen twee leden van de verschillende groepen.


STUDIO56-Ex Libris


Een ex libris (Latijn: uit de boeken; meervoud ‘ex librissen’ maar ook ‘ex libris’) is een papieren eigendomsplaatje dat in een boek wordt geplakt ter preventie van diefstal. Ex librissen kunnen ook direct in het boek worden gestempeld of gestanst.

Een ex libris toont vaak de woorden ex libris (dat wil zeggen ‘uit de boekencollectie van …’), de naam van de eigenaar van het boek en meestal een figuratieve, emblematische afbeelding. Dat kan een familiewapen zijn, een monogram, of een vrije voorstelling. De afbeelding is vaak sterk verbonden met de eigenaar. Soms vermeldt het ex libris een persoonlijke spreuk of motto.

Het ex libris wordt voorin het boek geplakt (vaak in wat duurdere exemplaren, zoals bibliofiele uitgaven), meestal op het schutblad.

Het ex libris kwam in opkomst korte tijd na de uitvinding van de boekdrukkunst rond 1455. De oudst bekende ex libris, die net als de boekdrukkunst zelf uit Duitsland stammen, dateren uit circa 1470-1480. In de zestiende eeuw drong het gedrukte boekmerk, met een afbeelding, een familiewapen of een naam, overal in West-Europa door. Het verzamelen van boekmerken nam in de negentiende en twintigste eeuw een hoge vlucht, en daarmee ook de productie van ex libris, die gewoonlijk in opdracht werden gemaakt. Sommige grafische kunstenaars specialiseerden zich in deze vorm van ‘kleingrafiek’, zoals Daniel Chodowiecki, Ludwig Richter, Max Klinger, Michel Fingesten en Charles Ricketts. Bekende Belgische kunstenaars zijn Armand Rassenfosse, Willy Braspennincx en Frank-Ivo Van Damme, terwijl in Nederland Dirk van Gelder en Pam G. Rueter voorbeelden zijn van kunstenaars die zich toelegden op ex libris.

Persoonsgebonden ex librissen vonden vooral in hogere sociale klassen ingang, omdat lang niet iedereen zich een privé-bibliotheek kon veroorloven. Ook in intellectuele kringen en met name in de academische wereld is het persoonsgebonden ex libris nog steeds in gebruik.

Naast de traditionele ex libris bestaan ook niet-persoonsgebonden ex librissen met meer algemene afbeeldingen, niet zelden als stempel, waarbij men met de hand de eigen naam bijschrijft. Een veel voorkomende serie van algemene ex librissen werd in de jaren veertig van de twintigste eeuw ontworpen door Anton Pieck.

Het maken van ex librissen wordt soms als een aparte vorm van de prentkunst beschouwd. Het Internationaal Exlibriscentrum in Sint-Niklaas heeft een verzameling van meer dan 160.000 ex librissen.

De verschillende grafische methodes om ex libris te vervaardigen zijn: houtgravure, houtsnede, kopergravure, staalgravure, ets, litho, linoleumsnede, boekdruk met alleen typografische middelen, offset, zinkgravure, plasticgravure en computer-exlibris.

De stad Sint-Niklaas schrijft ook om de twee jaar (oneven jaren) een belangrijke ex libriswedstrijd uit, waaraan soms meer dan 1000 kunstenaars deelnemen, onder wie vele belangrijke grafische kunstenaars. Er is tevens een tentoonstelling met fraaie catalogus.

De meest deskundige op het gebied van het ex librissen in Nederland was ongetwijfeld Johan Schwencke (1887-1981). Van zijn hand verschenen tientallen boeken en bijdragen aan verschillende exlibristijdschriften.

Image and video hosting by TinyPicAnno 2012 is het leuk om het gebruik van de Ex Libris weer eens te onderzoeken en er iets mee te doen.. Ik heb geprobeerd met een afbeelding uit mijn archief eens een eerste poging te wagen voor een ontwerp. Heb er een paar varianten op gemaakt. Het resultaat vind je hier:


STUDIO56-Monumentale graven in het landschap-2


®STUDIO 56-Hunebed D23-Bronneger-detail

Dat er nog maar weinig aan opgravingen is gedaan, komt omdat daar strenge regels voor gelden. Als de plek waar het hunebed zich bevindt bedreigd wordt, bijvoorbeeld door nieuwbouw of aanleg van wegen dan wordt er uitvoerig bodemonderzoek gedaan, alhoewel dat ook niet altijd het geval is. Huizen werden soms vlak naast zo’n plek gebouwd en was het de nieuwkomers verboden om in de directe omgeving van hun huis te graven. Toch is er al veel verdwenen uit en rond de nog bestaande hunebedden. Niet alles is geroofd. Waardevol aardewerk is in een aantal gevallen overgebracht naar musea in Nederland of in het buitenland.

Oorspronkelijk waren ze bedekt door een zandheuvel. Wat je ziet zijn de wanden en het dak van de grafkelder.

®STUDIO 56-Hunebed D23-Bronneger

De schaarse vondsten die bekend zijn uit dit groepje graven zijn gedaan in 1878, tijdens de reis die de Engelse geleerden William Collings Lukis en Henry Dryden langs een groot deel van de Nederlandse hunebedden maakten. Ze waren hier op uitdrukkelijk verzoek van de Londense Society of Antiquaries. De opdracht die ze hadden was de hunebedden te bestuderen, op te meten en op tekening vast te leggen “voordat het te laat was”. men had inmiddels gehoord over de weinig gelukkige restauratiepogingen die vanuit Drenthe werden ondernomen.

®STUDIO 56-Hunebed D25 bij Bronneger-detail


STUDIO56-Monumentale graven in het landschap


Pour ce Père des Dolmens , Entouré de Vieux Chênes ,
Les Vents lui rende visite , parlant d’Echos de Flore ,
Quand le Peuple en Accord , vivait d’Ondes souterraines .
~
NéO~


®2012-studio 56-Hunebed D25 bij Bronneger

Drenthe is bekend om zijn hunebedden. In totaal zijn er 54 van in Noord-Nederland, waarvan er zich slechts 1 buiten Drenthe bevindt.(G5 in Groningen). Sommige locaties zijn heel bijzonder, omdat daar meerdere exemplaren bij elkaar liggen. Professor A.E. van Giffen, ook wel “de vader van de hunebedden” genoemd, heeft ze in het begin van de 20e eeuw in kaart gebracht en genummerd.(Rangnummers met letters)De nummers D21-D25(De D staat voor Drenthe) liggen in 2 groepen ten westen van Bronneger. De hunebedden liggen in een weids landschap en zijn omringd door bomen of liggen in een bos(je).

®2012-STUDIO 56-Hunebed D25 bij Bronneger in een fraai bosperceel

De vijf hunebedden zijn wettelijk beschermd en zijn relatief klein. D21 is met zijn 7,7 meter de grootste van allemaal. Ter vergelijking: De meeste hunebedden in de buurt zijn veel groter. Het bekende hunebed in Borger meet ruim 22,5 meter. Het zijn overigens niet de enige graven op de Zuider Esch. Schuin tegenover de D23-D25 groep liggen twee grafheuvels, die beiden zijn onderzocht door professor A.E. van Giffen. Het aardewerk dat is aangetroffen in de
grafheuvels en de hunebedden dateert van 3300 v. Chr. Van de hunebedden D23-D25 is niet veel bekend.Dat zou kunnen betekenen dat hun wetenschappelijke, waardevolle inhoud nog ter plaatse aanwezig is.

® STUDIO 56-Hunebed D24 bij Bronneger-detail-Is er nog waardevolle inhoud?

De vijf hunebedden van Bronneger herbergen nog veel geheimen. Waarom liggen er hier 2 clusters en waarom liggen er op de ene locatie 2 en de op de andere 3 graven? Waarom zijn de graven zo klein? Waar hebben de bouwers gewoond? Er is nog veel onderzoek nodig naar opgegeraven grafkelderinhouden. Dit zou kunnen leiden tot nieuw inzicht over het gebruik en de gebruikers van de hunebedden. Met nieuw ontwikkelde technieken kunnen we overwegen om weer eens te gaan graven in een huneed. De laatste keer was in 1970…..

®2012-STUDIO 56-Hunebed D23-Bronneger-Klein formaat